Segunda-feira, 29 de Junho de 2009

O LOBO FERIDO E A OVELHA


L LHOBO FERIDO I LA OUBEILHA

Un lhobo que habie sido mordido por uns perros, staba caío nel suolo, todo maltratado. Bendo la ampossiblidade de porcurar comida nessa situaçon, pediu a ua oubeilha que passaba por alhi, que le lhebasse ua pouca d’agua de l ribeiro que passaba alhi acerquita.
- Se me traes augua para bober, you miesmo me ancargarei de la mie comida.
- Se te lhiebo l’augua para boberes - arrespondiu la oubeilha , you miesma serei la tue cena.
Tenei siempre cuonta ne l berdadeiro fondo de las propuostas inda que einocentes.

Segunda-feira, 18 de Maio de 2009

COUSAS SIEN SENTIDO?

1-Anterbista a Manuela Barros Ferreira, mai de la CUMBENÇON de la léngua mirandesa:
FM – Stais çcpuosta a ancabeçar l trabalho de aperfundamento de la Cumbençon?
MBF – A encabeçar não, mas estou disposta a colaborar na elaboração. Talvez fosse bom ter nessa função uma pessoa de fora da terra de Miranda, por exemplo a Professora Cristina Martins, para assegurar o apoio académico, por um lado, e por outro para evitar rivalidades e para haver a garantia, perante o público, de que as opções a tomar serão dirigidas com completa isenção. Acho que a fórmula encontrada nas primeiras convenções foi boa: além de um universitário de fora, seria bom que a coordenação fosse partilhada com um mirandês que resida no local, sabedor, com prática de escrita, se possível professor, jovem e dinâmico, que assegurasse a coordenação dos mirandeses e sendineses intervenientes.Acharia importante a presença, no grupo, de um leonês interessado em questões ortográficas.
2-Dezie Tiégui ne l sitio:
De tode las maneiras parece-me que l'Abade Sardinas ten la cousa cierta apesar de nun amustrar "als". Nun fai mal, agora ya sabeis pul menos al que bos quada pra fazer. Un grabador i oupa alantre pulos caminos !
3-Dezie Alcides Meirinhos ne l sitio:
Inda hoije la terminaçón "airo" ye mui quemun i siempre tengo oubido dezir "almairo" ... "campanairo" ... "rosairo". Al que nunca oubi fui la palabra "óstina" que me parece querer dezir "óstia". Quanto al "abono", esta ye ua palabra castelhana, mui usual an Samartino, al cuntrairo de outras tierras que dizen "adubo". Esta palabra ye un neologismo no mirandés que solo aparece cula reboluçón andustrial, ou seia: un químico que fai las bezes de "stierco" i de "palombina".Outra de las palabras castelhanas adaptadas por Samatino ye "remolacha", chamada de "raba" noutros sítios.
A este respeito alerto pal cuidado que debemos tener quando escuitamos las pessonas de las bárias tierras porque la antoaçón de las palabras an frente a çcuincidos puode quedar adulterada por demasiado zelo ou por anfluénça de l pertués.

Sábado, 9 de Maio de 2009

HOIJE

HOIJE
HOIJE ye un sitio de l SAL (www.sendim.net) adonde todos ls dies se publica ua ambora an mirandés i cumpletou ne l die 8 las 600 amboras. Pongo eiqui la ambora númaro 600.
600 AMBORAS

L HOIJE cumpleta las 600 amboras i an pouco mais de anho i meio, tornou-se nua de las percipales refréncias de las amboras de Sendin i de ls alredores, l que fizo cun que l númaro de bejitas seia hoije de mais de 250 por die. A la antrada de la nuoba 600, las bejitas de l HOIJE sóman yá las 150 388.

La purmeira ambora
Mas nun son solo las amboras, son tamien ls retratos i l cuntributo para la léngua mirandesa, respeitando la purmeira adenda a la cumbençon, que bino a salbaguardar l sendinés i a tornar l mirandés mais rico.

L HOIJE
Nestas 600 amboras muito se falou de las tradiçones, de ls usos, de ls questumes, de l folclore, de la bida i de las pessonas. Puso-se muita giente a ler todos ls dies l mirandés i houbo muita giente que eiqui ampeçou a gustar de la léngua mirandesa.


SENDIN

Bamos a cuntinar i cada beç a ser mais anterbentibos, para defender Sendin i alredores, la sue giente i la sue cultura i mostrar als outros que eiqui hai siempre alguien que mos ajuda a lembrar la nuossa querida tierra, adonde tenemos las raízes.

abiso: este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.

Segunda-feira, 16 de Fevereiro de 2009

AMBORAS DE SENDIN

UA MONEDA DE PRATA EIBÉRICA AN SENDIN


Un die fui a besitar ua eirmita acerca de Fariza, an Spanha, de l’outro lhado del riu Douro, delantre de Bilachana, i quedei admirado. La fiesta que fázen alhá, cháman-le la fiesta de ls Biriatos.

Muitos outores dízen que Biriato andubo pur estes lhados. Ten ua Státua an Çamora. Cierto ou nó, l que se puode dezir ye que giente amportante, de l sou tiempo, porqui passou. Se nó, cumo se splica que ne l termo de Sendin se ancuntrára ua moneda eibérica de prata?
.
La stória bai-se fazendo als poucos, i a las bezes, tenemos que ancontrar decumientos i saber lhonas, ó tradiçones, que fágan la lhiaçon para tirar cunclusones.
Dar-las a coincer ye un ampercípio para quien querga studar bien l assunto.
Pus quedai a saber, que ye cierto, que esto ye berdade. La tradiçón eijiste e la moneda tamien.(1)

L Pe. Mourinho tenie anformaçones de que se trataba de un denário eibérico, argentum Oscense.
.
(1)-Ber <<>> Tomo IX, pag. 477, por Francisco Manuel Alves.

Sexta-feira, 30 de Janeiro de 2009

CITAÇÃO DO DIA

CITAÇON DEL DIE

Cumo houmenage a ua de las pessonas que mais fazírun para que tubíssemos la Cumbençon, bou poner l que eilha screbiu a perpósito de la nuossa lhéngua:

Hai lhénguas que son de muitos, i hai lhénguas que poucos úsan.
Há línguas que são de muitos, e há línguas que poucos utilizam.

A língua é laço, união, presença no mundo. Há línguas que tendem a unir o mundo todo e há línguas que unem apenas meia dúzia de sobreviventes. Falar é defender a vida de uma comunidade, seja ela pequena ou grande. E quanto mais pequena, quanto mais diminuída, mais necessidade tem de se unir para sobreviver. Mais precisa de marcar a sua presença.

Falar é poder.

E o poder de uma fala é a medida do seu poder no mundo. Quanto mais poder tem, maior é o número daqueles que têm de a aprender para saberem como funciona o mundo em que se movem. Os que falam línguas pequenas têm todo o interesse em aprender e em conhecer profundamente as línguas maiores com que convivem. Mas têm também todo o interesse em refugiar-se, quando precisam, no reduto da sua própria língua, que os mais poderosos não sabem e até desdenham.

Para as pequenas comunidades, a sua capacidade de manter a língua própria é a medida da sua capacidade de resistir à massificação. É, no fim de contas, a demonstração de que pode sobreviver enquanto comunidade específica.

O tamanho de uma língua mede-se pelo número dos seus falantes. De grande tamanho é a língua que muita gente conhece e língua pequena é uma língua com poucos utilizadores. Mas o tamanho de uma língua não é o mesmo que a sua grandeza. A grandeza da língua está noutro plano.

(Manuela Barros Ferreira)

Segunda-feira, 26 de Janeiro de 2009

CITAÇÃO DO DIA

CITAÇON DEL DIE

... muitos cúidan que la coerença dua bida stá an nunca demudar, an seguir siempre l mesmo rumo inda que steia arrado, mas esso nun puode ser berdade: la coerença stá na capacidade houmilde para apanhar ls cachos i torná-los a colar, todas las bezes que seia perciso, acraditando que la peinha dende resultante será cada beç mais dura, i tamien cada beç mais guapa: mas di(g)o-bos l you que dá un trabalho de mil demonhos; ...

Quinta-feira, 1 de Janeiro de 2009

SENDIM

SENDIM

Se tubires l coraçon puro,
Einergie nun te faltará.
Nin que l’anho benga duro,
De nada l balebará.
Indas que delantre te ponga un muro,
Muita salude, amor i paç te quedará.